Yarım Yezidi Çemberi
İki elini arkasında birleştirmiş, tüm ağırlığı sağ ayağında sırtı taş duvarda
oyun oynayan diğer çocukları izliyordu.
Bu gün de mutuz bir gündü.
Bugun de yalnız bir gündü.
Bir yarim daire çizdi boştaki ayağı ile
sol yanindaki duvardan sağ yanına.
Bir daha kimse bundan daha fazla yaklaşamıcak üzemicek beni dedi
Öğrenecekti: İnsan, tek olamaz.
5 dakika sonra abisi geldi;
elini omzuna koydu, "Özür" dedi.
Çabucak unuttu sözünü çemberini.
Taş yürekli sansa da kendini affederdi herkesi.
Aradan 19 sene geçecek yine unutacaktı çemberini
sözünü.
Öğrenecek: İnsan, tek olamaz...


2 Comments:
tek başına kalmak gerek bazen, nefes. ama bazen, bir omuz nasıl da ihtiyaç...
bu konuda kendimize verdiğimiz sözleri unutmaya mahkumuz hayatımız boyunca.o çember daha çok geçilir.madem tek olamıyoruz;mkatlanacağız.tebrikler harika yazın için!
Post a Comment
<< Home